Project Icarus is sinds vandaag in de lucht. In een aangepaste kantoorruimte tegenover het station van Culemborg zijn de eerste drie deelnemers begonnen aan een spannend ICT-avontuur. Bindende factor is de lichamelijke beperking van de ICT’ers.

Bij Icarus kunnen jongeren met een beperking zichzelf ontwikkelen in het werken met de computer. En niet alleen dat. Ook plezier maken is belangrijk, dus staan filmavonden, een zomerse barbecue, avondjes uit en netwerkborrels op het programma.

De start verloopt, uiteraard, niet vlekkeloos. Initiatiefnemer René van Rixel heeft nog maar net het feestelijke taartmoment achter de rug met zijn nieuwe collega’s Jason en Guido en hun begeleiders, als blijkt dat op zijn pc, een kersvers exemplaar, de benodigde drivers nog niet zijn geïnstalleerd. Die stukjes software zijn nodig om hem vanuit zijn rolstoel het apparaat te laten bedienen. Dat wil de cameraploeg van Hart van Nederland graag in beeld brengen.

‘Zonder vleugels kun je ook vliegen’ is het motief van Project Icarus, dat is opgezet door René en zijn oudere zussen Angelique en Esther Steen. René is 23 jaar en heeft cerebrale parese, een niet-aangeboren hersenafwijking. Na zijn middelbare opleiding zocht hij tevergeefs een passende en uitdagende invulling van zijn leven, een dagbesteding. Ook met hulp van de gemeente was niets te vinden dat aansloot bij zijn zorgvraag, interesses en wensen voor ontwikkeling. Die liggen op het gebied van ICT en daarin is hij zeer bedreven, zegt Angelique. ,,René wil alles uitproberen. Hij heeft zijn pc wel 200 keer laten crashen, omdat hij steeds doorgaat.”

Collega’s hebben
Maar het alleen zijn vindt hij niks. Angelique: ,,Zijn grootste wens was om collega’s te hebben. Dat is niet overdreven, toch? Er zijn veel meer jongeren die net als René zeven dagen thuiszitten, terwijl ze dolgraag productief willen zijn. Werkgevers zijn niet ongenegen om mensen met een beperking in dienst te nemen. Maar in de praktijk is het lastig, want ze zijn sneller moe en er is altijd iemand nodig voor toiletbezoek. Kijk je naar dagbesteding, dan is er in ruime mate aanbod voor mensen met een verstandelijke beperking, maar vrijwel niet voor mensen met een lichamelijke beperking die cognitief wél vaardig zijn. Dus zijn we zelf begonnen met Project Icarus. René liet zich daarin zeker niet onbetuigd. Als die iets wil, krijgt hij het voor elkaar.”

Angelique Steen, bedrijfskundige van huis uit, heeft zich inmiddels als ‘fulltimevrijwilliger’ op het project voor haar broertje gestort. Na twee jaar van voorbereiden, pand zoeken, fondsen werven, inrichten, concepten uitwerken en deelnemers vinden is de zaak op de rails. ,,We willen uitgroeien naar zes deelnemers per dagdeel, zo’n vijftien tot twintig personen. Qua werkzaamheden beginnen we met het studeren voor een Europees computerpaspoort. Daarnaast hebben we ook enkele opdrachten, als het testen van apps.”

Renés ambities reiken al verder. ,,Ik wil dat zulke projecten in heel Nederland komen.” En hoe bevalt het zo, met collega’s? Een brede lach: ,,Ze zijn best oké.”

BRON AD: lees hier het artikel